| DELİ AYTEN 1960'ların ortalarıydı; İlk okuldaydık. Koyu kırmızı ruju Taşırarak dudaklarına sürer; Seksi gözükmek isterdi. Tabii bu isteği Başına çok iş açmıştı Ama bilincinde değildi. Hoşuna giden Erkeklere bakışları, Laf atmaları Ve Şuh kahkahaları Hala gözümün önünde. Bir de ÇANTALARI ve DAVULU !!! Çantalara ilgisi büyüktü. Her iki omuzunda 3er, 4er çanta Kolunda 2 çanta, elinde 1 çanta Daha doğrusu davulunda.. Bursa'yı gezerdi. Bazen durur; kendi kendine konuşur, Yoluna devam ederdi. Yaşadığı yeri görmek..,, Bütün merakımız buydu..!! Kimseye zararı yoktu; Ama insanların ona vardı. Biz bile en azından çantaların İçini ve yaşadığı yeri Görmeye çıldırırdık.. Ne taşıyordu o çantalarda? Nerede uyuyordu? Yoldan geçenler bulaşmamaya, Biz bulaşmaya çalışırdık. Can atardık. Uyanıktı...Hemen anlar ve kızardı; Biraz daha kızarsa taş atardı. Biz de başımıza gelmesin Diye Yamulur, yumulurduk.. Önünde koca bir davul Taşırdı.. Elinde tokmak. Bazen birinde tokmak Birinde çanta. Enteresan bir cazibesi Vardı... Koyu siyahkızıl saçları, Mavi kalemle irileştirdiği Gözleri Kıpkırmızı dudakları Ağzında sigarası En ünlü BURSA'lıydı. Zeki Müren'den sonra... Rekabet bile edebilirdi. Bir ailesi varmıydı., Neden böyleydi., Nerede yatar, uyurdu.?? Giyinirdi..süslenirdi.. Takılar takardı İlginç giyinirdi Sonradan moda olacak tarzı O yaratmıştı; Üst üste giyerdi.. Sonradan öğrendiğim Cümbüşünü hatırlamıyorum; Sanırım O zamanlar yoktu.. Hamile olduğu halini de hatırlıyorum. Doğurdu mu? Doğurduysa çocuk(lar) ne oldu ? Sık sık hamile kaldığını Ve onun için kısırlaştırıldığını Duyduğumu hatırlıyorum.. İsmi AYTEN'di.. DELİ AYTEN.. Çocukluğumun Deli kadını.. Neden Deliler insanın ilgisini çeker., İçin için özenirmiyiz., Onların özgürlüklerine..!!?? Deliliğin arkasına saklanıp Her istediklerini yapabilmelerine..!?.. Bir gün Bizim çete Karar aldık. Sessizce takip edecek Ve evini öğrenecektik; Herhalde Evine döneceğini sandığımız saatlerdi. Tabii Bir yandan da Evde vereceğimiz Hesabı düşünüyorduk.. Ama merakımız Bizi ele geçirmişti. Çocuk aklımızla.. Peşine takıldık; Uzaktan İzliyoruz... Laf atmıyoruz.. Çaktırmadığımızı zannediyoruz.. Ama O çaktı.!!! Dediğim gibi Uyanıktı.. Ve Bize bağırmaya başladı; Arkasından da İç etekliğinden çıkardığı Taşları atmaya.. İzin vermedi Onu takip etmemize.. Hoşlandığı erkeklere gösterdiği Hoşgörüyü Çocuklara göstermiyordu. Hep içimde kaldı; Yaşadığı yeri görememiştim. Eğer fark etmeseydi Kaç saat peşinde dolaşırdık acaba..?? Hava kararmış Gece olmuş olacaktı.. Nereye kadar Peşinden gidecektik..!? Niyetimiz evine kadardı.. Kendi evimizdekilerin Merakını önemsemiyorduk.. Bizim merakımız Daha önemliydi..! Ben de Merakımı Hayallerimle doldurdum. .................... Anlatılanlara göre Napolyon Celal ile Tokuşturduğu içki kadehlerinde Bugün, o günlerin izleri- kırıkları- Varmış... Yalnız, Sokaklarda yaşayan Çılgın bir cesur kadının Duyguları, iç çekişleri, Acısı ve O gecelik mutluluğu Varmış.. Keşke Ruj izi de Silinmese Kalsaydı İçtiği bardaklarda. ............................ Birgün, Beyaz elbiseli fotoğrafını buldum., İnternetten.. Demek , Elbiselerini bir yıkayanı Karnını doyuranı vardı. Belki de Annesiydi.. Diye düşündüm... Doğduğunda Ne çok sevinmişti.. KİMBİLİR..!!?? Özenerek İsim koymuştu kızına.. Başına DELİ ekleneceğini bilmeden.. Acımasız çocukların sesinden: DELİ AYTEN DELİ AYTEN DELİ AYTEN Diye Seslenileceğini Bilmeden .............. Gelinliğini yüreğinde dolaştıran Acısını yenememiş Duygularını aklına esir etmiş BİR KADIN...! Bir KALBE Bir AKLA Bir BEDENE Sığmamış BİR KADIN..! BİRKAÇ KADIN !! O, Düzenlediği bu oyunun Başrol oyuncusuydu. Tiyatro sahnesi SOKAKLARDI..! Alkışlara cevabı Tükürüğü ve taşlarıydı. İzleyicileri ile Çok içiçe olmak istemezdi. Onun ki Bir Performans'dı.., Bir Happening'di., Bugün Sanatçıların Yapmayı istediği. Ama Onun ki KURGU değil, GERÇEKTİ. Onun DA TASARIMI Buydu. 12 Kasım 2008, BANU |
 |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||